Bespaar kosten en milieu met scheiden op de bouwplaats
Bespaar kosten en milieu met scheiden op de bouwplaats: waarom dit van groot belang is Bespaar kosten en milieu met scheiden op de bouwplaats is een streven dat steeds meer bedrijven omarmen. Veel bouw- en sloopprojecten produceren enorme hoeveelheden afval, waarbij een groot deel onnodig in gemengde containers belandt. Dat lijkt handig, maar zorgt dat u betaalt voor uitsorteren bij de afvalinzamelaar. Bovendien is niet alles dan nog goed te recyclen. Met een doordacht plan om grondstoffen als puin, beton, metaal en gips direct op de bouwplaats te scheiden, bespaart u niet alleen op kosten, maar draagt u ook bij aan een schoner milieu. Dit artikel laat zien hoe het werkt, waar u op moet letten bij chemisch afval en hoe u in zes stappen een succesvol plan voor afvalscheiding opzet. De winst van gescheiden bouwafval: milieu en kostenvoordeel Scheiden op de bouwplaats is niet alleen een kwestie van duurzaamheid, maar ook een kwestie van financiën. Als u alles in één container gooit, rekent de inzamelaar hogere tarieven door vanwege het uitsorteren. Bovendien bestaat de kans dat niet alle grondstoffen even goed te recyclen zijn als alles door elkaar zit. Van hout tot gips en van puin tot dakafval: elk materiaal heeft zijn eigen recyclingproces. Door het afval vooraf te sorteren, voorkomt u menging en verhoogt u de herbruikbaarheid. Daarmee versterkt u niet alleen uw duurzaamheidsprofiel, maar vergroot u ook de kans op lagere verwerkingskosten. Uiteindelijk profiteert dus zowel de portemonnee als het milieu. Waarom samengestort bouwafval onhandig is Een container voor gemengd bouwafval lijkt in eerste instantie werk te besparen. Medewerkers kunnen alles in één bak kwijt. In de praktijk leidt dit vaak tot hogere facturen voor het uitsorteren. Ook is de kans groter dat bepaalde grondstoffen, zoals beton of hout, dusdanig vervuild raken dat ze niet meer bruikbaar zijn. Hierdoor gaat kostbaar materiaal voorgoed verloren en stijgt de totale CO2-voetafdruk van uw project. Met een duidelijk plan om te scheiden op de bouwplaats pakt u deze problemen bij de bron aan en voorkomt u dat geld en grondstoffen verspild worden. Chemisch afval veilig inzamelen en vervoeren: waarom kennis essentieel is Naast de gangbare stromen als puin, hout en gips, kan ook chemisch of gevaarlijk afval ontstaan. Denk aan verfblikken, accu’s of bepaalde coatings. Dit soort afval heeft specifieke afvoerregels, omdat de stoffen schadelijk kunnen zijn voor mens en milieu. Voor deze stromen geldt dat ze niet in aanraking mogen komen met ander afval dat verbrand of gerecycled wordt. Chemisch afval moet dus via een aparte stroom worden verzameld. Daarbij zijn richtlijnen voor inzamelaars, verwerkers én bouwbedrijven. Door vooraf te weten welke chemische restanten er kunnen vrijkomen, kunt u tijdig een geschikte opslag en inzamelmethode regelen. Zo garandeert u niet alleen veiligheid op de bouwplaats, maar draagt u ook bij aan verantwoorde verwerking. Het belang van aparte chemicaliëncontainers Chemisch afval bevat vaak vluchtige, bijtende of giftige stoffen die een risico vormen als ze met ander materiaal samensmelten of verhit worden. Bovendien kan onjuiste opslag voor gevaarlijke situaties zorgen, zoals brand of ontploffing. Een speciale container of veiligheidskast scheidt deze stroom van andere soorten bouwafval. Laat medewerkers weten welke regels gelden, zoals het gebruik van lekvrije vaten en etiketten. Zo voorkomt u dat onverhoopt verf of olie in dezelfde container belandt als houtsnippers of piepschuim. Heeft u twijfels? U kunt altijd een afvalverwerker of adviseur raadplegen. Dit verhoogt de kans dat u chemisch afval veilig en zonder milieuschade kunt afvoeren. Maak een duidelijk plan voor het scheiden van afval: zes stappen Een succesvol systeem voor scheiden op de bouwplaats ontstaat niet vanzelf. Het vereist een doordacht plan, heldere communicatie en goede logistiek. Hieronder vindt u zes praktische stappen om grip te krijgen op uw bouwafvalstromen. Door deze methode te volgen, kunt u puin, beton, metaal, hout en meer gescheiden inzamelen, met als resultaat een beter milieu en kostenbesparing. Denk eraan dat ook speciale stromen, zoals chemisch afval, in uw plan moeten worden opgenomen. Iedereen op de bouwplaats profiteert als grondstoffen direct in de juiste container belanden. Uw medewerkers werken prettiger, klanten zien een professionele werkwijze, en u boekt duurzaamheidswinst. Stap 1: Projecten bepalen en afval inventariseren Begin met een overzicht van uw geplande projecten. Noteer bij elke klus welke werkzaamheden plaatsvinden en wat voor afvalsoorten daarbij vrijkomen. Sloopwerk levert bijvoorbeeld puin, maar ook leidingen, gipsplaten of isolatiemateriaal op. Hoe gedetailleerder u dit uitwerkt, hoe makkelijker het wordt om de juiste containers te bestellen. Overweeg ook de mogelijkheid dat bepaalde speciale stromen, zoals dakgrind of chemisch afval, opduiken. Door op voorhand te weten welke grondstoffen u mag verwachten, anticipeert u op het volume en de inzamelmethode. Dit beperkt de kans dat u straks te weinig of juist te veel capaciteit heeft voor een specifieke afvalstroom. Stap 2: Bepaal het volume per afvalstroom Nu u weet welke soorten afval mogelijk vrijkomen, kunt u voor elk type een schatting maken van het verwachte volume. Hier komt de locatie van het project om de hoek kijken. Hoe ver moeten medewerkers lopen naar de container? Is er ruimte voor meerdere bakken van verschillende grootte? Bij zeer grote projecten is er plek voor 40m³-containers, terwijl kleinere klussen vaak genoeg hebben aan 6 of 10m³. Ook voor gevaarlijk afval is een aparte opslagplaats nodig. Houd rekening met de praktische situatie. U wilt tenslotte niet dat mensen honderden meters lopen om een stukje hout in de houtcontainer te gooien. Een strategische opstelling bespaart tijd en voorkomt dat men afval in de verkeerde bak mikt. Stap 3: Stel een plaatsingsplan op Bepaal waar u elke container plaatst. Denk aan toegankelijkheid voor vrachtwagens die ze komen legen of wisselen. Sommige stromen, zoals chemisch afval, moeten misschien apart staan om veiligheidsredenen. Zet bakken voor hout, puin en metalen dicht bij de werkplekken waar dit afval ontstaat. Heeft u weinig ruimte, dan is een sequence van kleinere containers mogelijk: eerst vul je één tot de rand, daarna wisselt een inzamelaar de bak om voor een nieuwe. Ook de verkeersveiligheid telt mee. Zorg dat
Chemisch afval inzameling en recycling
Introductie: wat is klein chemisch afval en waarom is het zo belangrijk? Chemisch afval is een overkoepelende term voor afval dat gevaarlijke stoffen bevat die potentieel schadelijk zijn voor mens, dier en milieu. Dit kan variëren van oliën, zuren en oplosmiddelen tot verf, zware metalen en zelfs bepaalde elektronische componenten. In veel organisaties leeft nog altijd de vraag: “Wat is chemisch afval nu precies, en hoe ga je er veilig mee om?” Het antwoord is dat elk type restafval waarin chemisch reactieve of giftige stoffen zitten, als gevaarlijk afval beschouwd moet worden. Deze stoffen kunnen explosief, bijtend of toxisch zijn, waardoor onzorgvuldig omgaan tot ernstige incidenten kan leiden. De maatschappelijke druk om verantwoord met gevaarlijke stoffen om te springen, neemt steeds meer toe. Overheidsinstanties stellen strenge regels op rond de inzameling chemisch afval, omdat lekkage of onbedoelde verbranding van schadelijke componenten desastreuze gevolgen kan hebben. Denk aan vervuild grondwater, toxische dampen of bodemverontreiniging. Bovendien stellen veel klanten en partners duurzaamheidseisen in contracten, zeker in sectoren die internationale standaarden hanteren. Kortom, chemisch afval vraagt om een doordachte aanpak, niet alleen om boetes of imagoschade te voorkomen, maar ook om actief bij te dragen aan een gezonde leefomgeving. Definitie en eigenschappen: wat is chemisch afval in de praktijk? De term ‘chemisch afval’ dekt allerlei soorten restproducten met gevaarlijke eigenschappen. Dat kan van alles zijn: batterijen met zware metalen, spuitbussen met oplosmiddelen, resten verf en olie, koelmiddelen of zuren. Zelfs bepaald elektronisch afval (e-waste) kan onder chemisch afval vallen, omdat er giftige componenten zoals kwik of cadmium in zitten. De kern is dat deze stoffen risico’s meebrengen bij normale afvoer. Ze kunnen ontploffen in een perscontainer, tot vlammen overslaan in een afvaloven of schadelijke nevenproducten vormen die door filters en scrubbers glippen. Wat al deze reststromen gemeen hebben, is dat ze niet zomaar met regulier bedrijfsafval kunnen worden meegegeven. De verwerkingsinstallaties zijn doorgaans niet uitgerust voor zulke chemische uitdagingen. Dat is meteen de reden waarom gevaarlijk afval verplicht apart gehouden en verwerkt moet worden. Zonder goede maatregelen stapelt het risico zich op: niet alleen in het transport, maar ook op de eindbestemming. Vandaar dat overheden, afvalverwerkers en producenten samen een systeem in stand houden waarbij gevaarlijke stoffen traceerbaar blijven, van de eerste producent tot aan de uiteindelijke vernietiging of recycling. Waarom chemisch afval apart inzamelen? Het scheiden van gevaarlijk afval levert verschillende voordelen op. Allereerst is er een duidelijke wettelijke onderbouwing: ondernemingen moeten voldoen aan milieu- en veiligheidsnormen. Overtreding leidt tot boetes, aansprakelijkheidsclaims of zelfs sluiting van de locatie bij ernstige nalatigheid. Daarnaast is er het veiligheidsaspect. Wanneer chemische restanten door verkeerd transport of opslag in contact komen met andere stoffen, kan dit explosies, brand of giftige dampen veroorzaken. Denk aan zuren die bij basen komen, of batterijen die lekken in combinatie met brandbare materialen. Apart houden van deze restanten voorkomt dat zich op de werkvloer een ramp voltrekt. Verder is het milieu gebaat bij een zorgvuldige inzameling chemisch afval. Chemische verbindingen die normaal moeilijk afbreekbaar zijn, kunnen via gespecialiseerde routes worden geneutraliseerd of gerecycled. Zo voorkomt men dat zware metalen in het grondwater sijpelen of dat schadelijke gassen ontsnappen tijdens een ondeskundige verbranding. Bovendien is er vaak de optie van hergebruik: bepaalde metalen, oplosmiddelen of olieachtige componenten kunnen teruggewonnen worden en in nieuwe processen dienen. Dit bevordert een circulaire economie en reduceert de uitputting van primaire grondstoffen. De rol van klein chemisch afval binnen organisaties Klein chemisch afval (KCA) is een categorie die men snel over het hoofd ziet. Het omvat kleine hoeveelheden gevaarlijke stoffen, vaak in huishoudelijke of kantoorverpakkingen. Denk aan verfspuitbussen, batterijen, inktcartridges, kwikhoudende lampen of lege flacons van agressieve schoonmaakmiddelen. Juist omdat deze items zo algemeen voorkomen, is de kans groot dat men ze achteloos in een restafvalcontainer gooit. Daarmee vergroot men onbedoeld de kans op incidenten of vervuiling. Door een speciale kga-box te plaatsen op de werkvloer, kan men medewerkers op een laagdrempelige manier stimuleren hun spuitbus, batterij of verfresten daar te deponeren in plaats van bij het gewone afval. Is de box vol, dan regelt men een ophaling door een erkende inzamelaar van gevaarlijk afval. Zo voorkomt u dat schijnbaar onschuldige items ongezien grote schade berokkenen. In feite is dit net zo belangrijk als het beheersen van grote volumes chemicaliën, want ook een enkele batterij kan brand veroorzaken als hij onder druk komt te staan in een perscontainer. Voorbeelden van klein chemisch afval 1. Batterijen en accu’s (in telefoons, laptops, gereedschap) 2. Spuitbussen met restanten cosmetica, reinigers of verf 3. Verfresten in kleine blikjes, vaak met oplosmiddelen 4. Lampen met kwik, zoals tl-buizen, spaarlampen of gloeilampen met speciale coatings 5. Medicijnrestanten of verzorgingsproducten met actieve stoffen 6. Toner- en inktcartridges in printers, gevuld met chemicaliën Elk van deze categorieën kan bij onjuiste behandeling leiden tot gevaar: brand, giftige dampen, bodemvervuiling of andere problemen. Daarom is een aparte inzameling essentieel. Hoe verloopt de inzameling chemisch afval? Bij de inzameling chemisch afval staat de veiligheid en traceerbaarheid voorop. De eerste stap is identificatie: welk soort chemisch materiaal heeft u in huis en hoe risicovol is het? Een erkende inzamelaar of expert kan helpen de juiste codering en sectorindeling vast te stellen. Zodra deze bekend is, krijgen de betreffende stoffen een afvalstroomnummer, wat van belang is voor het transport en de definitieve verwerking. Uiteraard houdt men stoffen met verschillende eigenschappen gescheiden. Ontvlambare oplosmiddelen gaan niet samen met bijtende zuren, en accu’s met lithium mogen niet tussen reguliere schoonmaakmiddelen liggen. Vervolgens slaat u alles op in geschikte verpakkingen: drums, IBC-containers of kga-boxen. Ook luchtdichte jerrycans of lekdichte vaten kunnen nodig zijn als er gevaar voor gasvorming bestaat. Voor oplosmiddelen en oliën kiest men vaak stalen vaten of dikwandige kunststof containers met een sluiting die geen damp doorlaat. De transporteur die het afval ophaalt, moet ADR-gecertificeerd zijn en de juiste uitrusting hebben. In veel gevallen komt men langs op een vast schema: wekelijks, maandelijks of op afroep. Zo blijft uw opslagruimte beheersbaar en minimaliseert u de kans op lekkages of ongevallen. Stap voor stap afvoeren
Koffiedik recyclen
Koffiedik recyclen: waarom deze koffiegrond te waardevol is om te verbranden Koffiedik recyclen wint snel aan populariteit. Niet zo gek, als je bedenkt hoeveel kilo’s koffiedrab we in Nederland produceren. Gemiddeld drinken we per persoon zo’n drie koppen koffie per dag. Dat komt jaarlijks neer op 120 miljoen kilo bonen en maar liefst 300 miljoen kilo koffiedik. Dat residu, ook wel koffiedrab genoemd, belandt vaak bij het restafval en wordt verbrand. Zonde, want koffiedik is uitstekend te hergebruiken. Sterker nog, van de hele koffieplant komt slechts 0,2% in ons kopje terecht. De rest is afval dat een tweede leven kan krijgen, van oesterzwammen kweken tot biogasproductie. Waarom koffiedik niet zomaar restafval is Koffie is na olie de meest verhandelde grondstof ter wereld. Denk aan de enorme vraag die kantoorpersoneel, restaurants en thuisgebruikers genereren. Hoewel 300 miljoen kilo koffiedik per jaar gigantisch veel lijkt, is dit residu eigenlijk een waardevolle grondstof. Een groot deel wordt echter nog verbrand met het restafval. Bij sommige afvalscheidingsstations komt koffiedik gelukkig bij organisch afval, zodat het vergist of gecomposteerd kan worden. Toch biedt koffiedik recyclen veel meer mogelijkheden. Een aandachtspunt is wel dat koffiedik niet lang houdbaar is. Voor bijvoorbeeld paddenstoelenkweek moet je het binnen een week verwerken, anders wordt het onbruikbaar. Dit maakt koffiedik recyclen vooral interessant bij grote volumes die snel vrijkomen, zoals bij grootschalige koffiebars of branderijen. Daar kan men koffiedik in aparte vaten verzamelen en door een inzamelaar laten ophalen, die er een nuttige bestemming voor zoekt. De reis van koffiedik naar oesterzwammen In diverse steden zijn initiatieven ontstaan om koffiedik te gebruiken als substraat voor paddenstoelen, meestal oesterzwammen. Hoe dat werkt? Eerst zamelt men het koffieresidu in vaten of emmers. Daarna vermengt men het met organische restanten, zoals stro of zaagsel, en voegt men paddenstoelensporen toe. Dit mengsel gaat in een afgesloten zak, waar het enkele weken kan broeden. Na ongeveer zes weken groeien er oesterzwammen, die men oogst en verkoopt. Zo krijgt oude koffie een tweede leven als smaakvolle paddenstoelen op het bord van de consument. Waarom dit werkt Koffiedik bevat voedingsstoffen en vocht die paddenstoelen goed kunnen gebruiken. Het broedmengsel blijft op de juiste temperatuur en vochtigheid, terwijl de schimmel zich voedt met de koffieresten. Het resultaat is een circulaire keten: bonen worden eerst voor koffie verbruikt, daarna gaat het residu naar de kweek en leveren uiteindelijk eetbare zwammen op. Andere toepassingen van koffiedik Niet elk koffieresidu is geschikt voor oesterzwammen. Gelukkig zijn er meer opties. Zo kan men koffiedik vergisten om biogas te maken. Bacteriën breken het organisch materiaal af tot methaan en CO2, wat dient als duurzame energiebron. Daarnaast wordt koffiedrab in sommige projecten samengeperst met houtzaagsel tot pallets of pellets. Dit gedroogde mengsel vormt een biobased brandstof die minder fossiele grondstoffen nodig heeft. Koffiedik moet wel vers zijn. Na enkele dagen kan het gaan schimmelen of bederven, wat de verwerking bemoeilijkt. Voordelen van koffiedik recyclen Grondstofbehoud: Je benut de restwaarde van bonen, in plaats van ze te verbranden. Lagere CO2-uitstoot: Het voorkomt dat organisch materiaal onnodig als rookgas eindigt. Circulaire innovatie: Paddenstoelen op koffiedik is een inspirerend voorbeeld van lokale voedselproductie. Kostenbesparing: Aparte ophaalschema’s kunnen lagere afvalverwerkingskosten opleveren. Maatschappelijke betrokkenheid Veel initiatieven rond koffiedik ontstaan in een breder duurzaamheidsverhaal. Bijvoorbeeld bedrijven die koffiedik inzamelen en het laten verwerken door een sociale onderneming tot oesterzwammen. De zwammen worden daarna verkocht aan lokale restaurants. Zo creëer je korte kringlopen met meerwaarde voor wijk of stad. Bedrijven tonen hiermee oog voor grondstoffen en bouwen bewustzijn onder werknemers en klanten over de herkomst en bestemming van afval. Dat versterkt het duurzame imago. Hoe werkt de logistiek achter koffiedik recycling? Alles begint bij inzameling. Bedrijven, horecagelegenheden of kantoren met hoge koffieverbruik plaatsen speciale emmers bij de machines, zodat koffiedik niet in de gewone vuilnisbak terechtkomt. Medewerkers legen filters of automaten direct in deze vaten, die regelmatig geleegd worden. Een inzamelaar of projectteam haalt het daarna op en brengt het snel naar de verwerker. Dat kan een paddenstoelenkweker, vergistingsinstallatie of pelletfabrikant zijn. Timing is essentieel. Bij oesterzwamkweek moet het koffiedik binnen een week in het substraat verwerkt zijn. Bij biogas is er iets meer ruimte. In alle gevallen is vers koffiedik het meest bruikbaar. Schaalbaarheid en uitdagingen Koffiedik recycling klinkt aantrekkelijk, maar is niet overal haalbaar. Kleine cafés hebben misschien te weinig volume, of de vervoersafstand maakt het onaantrekkelijk. Grote universiteiten, kantoorcampussen of ziekenhuizen genereren wél voldoende koffieresidu om een rendabel systeem op te zetten. Zuiverheid is ook belangrijk. Per ongeluk bekertjes, filters of roerstaafjes in dezelfde bak gooien belemmert de verwerking. Heldere communicatie en discipline op de werkvloer zijn dus cruciaal om succes te boeken. Waarom koffiedik recyclen toch vaak via verbranding gaat In de praktijk eindigt nog steeds een groot deel van die 300 miljoen kilo koffiedik in het restafval. Niet iedereen weet dat koffiedrab hergebruikt kan worden, of men vindt het te veel moeite. Bovendien vertrouwen verwerkers vaak op grootschalige verbranding om energie op te wekken. Het koffiedik recyclen vergt echter fijne logistiek en een verwerkende partij in de buurt. Dat is jammer, want daarmee gaan potentieel bruikbare grondstoffen verloren. Steeds meer grote branderijen en ketens zien dit in en zetten stappen om koffieafval apart te houden. Dat vergroot de kans dat er snel alternatieven ontstaan, zoals paddenstoelenkweek of vergisting in de regio. Stap voor stap veranderen Er is een kentering zichtbaar. Grootschalige projecten rond paddenstoelen en biogas krijgen media-aandacht, en biovergisters accepteren koffiedrab als organisch materiaal. Steden of gemeenten bundelen volumes van diverse horeca en bedrijven, waardoor de logistiek rendabeler wordt. Zelfs kleine ondernemers kunnen dan meedoen door koffiedik in te leveren bij een centraal punt. Zo wordt het eenvoudiger om koffiedrab in grote hoeveelheden te verzamelen en snel te verwerken. Daarmee ontstaat een sterkere circulaire keten. Paddenstoelenkweek: een inspirerend voorbeeld Een van de meest tot de verbeelding sprekende vormen van koffiedik recyclen is de oesterzwamteelt. Koffiedrab wordt gemengd met stro, kalk en mycelium. Dat mengsel gaat in doorzichtige zakken, waar de schimmelsporen zich gestaag
Alles over de vetafscheider
Alle bedrijven met een professionele keuken Alle bedrijven die beschikken over een professionele keuken moeten verplicht hun afvalwater laten afvoeren via een aangesloten vetput. Deze put wordt ook wel een vetafscheider genoemd en zorgt ervoor dat plantaardige- en dierlijke vetten geen problemen kunnen veroorzaken in het riool. Waarom een vetafscheider? Warmte maakt vet vloeibaar en koelte maakt vet hard. Wanneer het vet net gebruikt is, is het warm en vloeibaar. Wanneer je dit dus samen met water wegspoelt, lijken er weinig problemen te ontstaan. Deze komen echter pas in de riolering. Als het vet afkoelt en stolt, hecht dit vet zich aan de wanden en verstopt dit langzaam het riool, met water- en stankoverlast tot gevolg. Wanneer je plaatsen hebt waar veel horecagelegenheden bij elkaar zitten, kan dit snel een groot probleem worden. Een vetafscheider, ook wel bekend als vetput, helpt dus verstopping tegen te gaan terwijl je gewoon je vieze pannen kunt blijven afspoelen. Deze vetput is een tussenstuk tussen het riool en het bedrijfspand dat het vet en slib opvangt. Maar wanneer moet je een afscheider installeren en aan welke eisen moet deze voldoen? Wanneer moet ik een vetafscheider plaatsen? Horecabedrijven en instellingen in de voedingsmiddelenindustrie zijn verplicht om een vetafscheider te plaatsen als het afvalwater een vetconcentratie heeft van meer dan 300 milligram per liter. Uitzonderingen – Horecabedrijven die voor 1 januari 2008 niet in het bezit waren van een vetput hoeven deze niet alsnog te plaatsen. Dit valt onder het zogenaamde overgangsrecht. – Horecabedrijven die voor 1 januari 2008 wel in het bezit waren van een vetvangput, maar bij wie de vetput niet voldoet aan de huidige norm, kunnen de oude vetput wel blijven gebruiken. – Wanneer je niet genoeg of nauwelijks vethoudende producten bereidt, kun je een “maatwerkvoorschrift” aanvragen bij de gemeente. In de meeste gevallen ben je dus niet verplicht om een vetafscheider te plaatsen. Bedrijven die gebruikmaken van een vetafscheider zijn verplicht deze minimaal één keer per jaar te controleren. Wanneer de vetlaag minimaal 10 cm dik is, moet de vetput worden leeggezogen en schoongemaakt. Waar wordt een vetafscheider geplaatst? Een vetafscheider kan buiten het pand op de openbare weg worden geplaatst. Wanneer hier geen ruimte voor is, bijvoorbeeld in de binnenstad, kan de vetput ook bovengronds tussen de gootsteen, afwasmachine en de waterafvoer geplaatst worden. Kan ik met een vetafscheider alle olie in de gootsteen gooien? Ondanks dat de vetput de olie in het water opvangt, is het niet de bedoeling dat al het vet gewoon door de gootsteen wordt gespoeld. De norm is dat het wegspoelen van plantaardige of dierlijke oliën en vetten zoveel mogelijk moet worden voorkomen, tenzij dit redelijkerwijs niet kan worden geëist. Er mogen dus geen pannen frituurvet worden weggegooid in het riool, maar de pannen mogen met een klein vetlaagje nog wel de afwasmachine in. Dit laagje kan vervolgens door de vetafscheider worden opgevangen. Het is wel gewenst om etensresten met aanhangend vet en sauzen met een papiertje af te vegen voordat het wordt afgespoeld. Ook met afwas- en reinigingsmiddelen moet worden opgepast bij een vetafscheider. Teveel schoonmaakmiddelen kan ervoor zorgen dat het vet gaat emulgeren, waardoor er alsnog verstopping kan ontstaan. Europese normen Vetafscheiders moeten aan een aantal normen voldoen. Vetafscheiders/vetputten en slibvangputten moeten voldoen aan de NEN-EN 1825-1 en -2 norm. Hier staat in dat de afscheider goed moet worden onderhouden en gereinigd, zodat een goede werking gegarandeerd is en dat het vet regelmatig moet worden verwijderd door een erkende inzamelaar die vermeld staat op de VIHB-lijst. Daarnaast mag de slibopvangruimte voor maximaal 50% gevuld zijn en mag de vetopslagruimte maximaal 80% gevuld zijn. Dit is een vetlaag van 10 tot 16 cm. Vanaf 1 september 2006 moeten alle op de Europese markt verkochte olie- en vetafscheiders voldoen aan de NEN-EN-normen en zijn voorzien van een CE-markering, wat betekent dat het product voldoet aan de Europese regelgeving. Recycling van vetten Het vet uit de vetput wordt na inzameling naar een vergister gebracht. Hier wordt het omgezet naar onder andere hernieuwbare biobrandstof voor auto’s en vrachtwagens. Het restproduct wordt gebruikt als meststof.
Zo wordt biogas gemaakt
Zo wordt biogas gemaakt Luierrecycling Nederland Schone brandstof en groene stroom. Organisch afval is een ideale grondstof voor groene energiewinning. Het zorgt er niet alleen voor dat bio-afval nuttig wordt toegepast, maar het zorgt ook nog eens voor een grote CO2-besparing. Hoe wordt biogas gemaakt? Biogas is een vernieuwbare energiebron. Dit wordt gemaakt van organisch afval, ook wel ook wel GFT-afval of Swill genoemd. Dit afval bestaat uit voedselresten die vrijkomen in de bedrijfskeuken. Organisch afval wordt ingezameld in groene rolcontainers, palletboxen of in sommige gevallen zelfs in afzetcontainers. Na het inzamelen gaat het afval naar een vergister, waar het wordt gemengd met mest en rioolslib. De massa wordt daarna verhit waarbij het afval door middel van bacteriën wordt afgebroken. Bij dit proces komt biogas vrij. Biogas wordt gezuiverd en bewerkt tot aardgaskwaliteit, waarna het wordt toegevoegd aan het aardgasnetwerk. De rest van de solide massa dat overblijft noemen we digestaat. Dit wordt gebruikt als meststof. Om te voorkomen dat het biogas in de natuur terechtkomt, worden de putten waar het afval wordt vergist verbonden met krachtige afzuigers. Vervolgens wordt het gas doorgezet naar gasmotoren, waar het wordt omgezet in warmte en elektriciteit. De elektriciteit wordt direct naar het elektriciteitsnet gestuurd. Van de warmte wordt stoom geproduceerd waar vervolgens via een turbine elektriciteit wordt opgewekt. Waar wordt biogas voor gebruikt? In Nederland gebruiken we biogas als brandstof voor auto’s en voor de opwek van groene stroom in warmtekrachtcentrales. Hoewel het ook te gebruiken is voor huishoudens, wordt dit nog niet op grote schaal gedaan. Na het produceren van biogas, blijft er zo’n 90 procent van het oorspronkelijke gewicht over. Dit afval wordt gecomposteerd, waardoor het weer terug de landbouwgrond ingaat. Compost in de bodem is goed voor het watervasthoudend vermogen, de bodemstructuur en de biodiversiteit. Waar kan wel biogas van gemaakt worden en waar niet van? Al het afval waar compost van kan worden gemaakt, kan gebruikt worden voor biogas. Denk hierbij aan: Schillen en resten van groenten, fruit en aardappelen Resten van gekookt eten Vlees- en visresten (inclusief graten, schelpen en botjes) Pinda- en notendoppen Eierschalen Plantaardige olie en gestold vet Theezakjes en filters met koffiedik Brood Klein snoeiafval Gemaaid gras Bladeren Mest Hier kan geen compost en dus ook geen biogas van worden gemaakt: Luiers en incontinentiemateriaal (dit kan wel, maar alleen als aparte afvalstroom) Honden- en kattenharen Hout en dikke takken Zand en grond (Volle) stofzuigerzakken As uit de asbak en open haard
Inzameling corona-afval volgens richtlijnen
Niet meer dan logisch dat afval afkomstig van Corona testlocaties met zorg wordt ingezameld en afgevoerd. Echter door gebrek aan kennis en organisatie gaat het toch mis en wordt het als bedrijfsafval ingezameld. Maar wat is het probleem en hoe moet het dan?
Luierrecycling
Luierrecycling Kinderopvang, ziekenhuizen en zorginstellingen vragen er regelmatig naar; kunnen gebruikte luiers apart worden ingezameld en worden gerecycled? Het recyclen van luiers is technologisch en logistiek mogelijk en de bereidheid bij zorginstellingen is enorm groot. Toch worden luiers in Nederland nog niet op grote schaal gescheiden ingezameld en is de recyclecapaciteit niet groot. Waarom luiers recyclen In Nederland gooien we jaarlijks 1 miljard babyluiers weg. Er wordt geschat dat de hoeveelheid uit de ziekenhuizen en (ouderen) zorginstellingen even hoog is. Dit is dus een enorme hoeveelheid luiers. Wanneer er geen recyclemogelijkheden zijn voor luiers, worden ze afgevoerd als restafval en dus verbrand in een afvalenergiecentrale. Hier komt CO2 bij vrij en gaan er belangrijke grondstoffen verloren, waar weer nieuwe producten van gemaakt kunnen worden. De CE Delft heeft berekend dat er bij de recycling van één ton luiers 480 kilo CO2-uitstoot kan worden bespaard. Dit ten opzichte van verbranding met energieterugwinning. Wat zijn de recyclemogelijkheden in Nederland? In Nederland staat momenteel één fabriek waar luiers worden gerecycled: de ARN. De afvalenergiecentrale in de buurt van Nijmegen verwerkt gebruikte luiers en rioolslib tot biogas, kunstmest en nieuwe kunststof producten. Gebruikte luiers bestaan voor zo’n 70% uit ontlasting. De rest is cellulose, fluff pulp en kunststof. De luiers worden vervolgens onder hoge druk tot 250 graden Celsius verwarmd, waardoor ziekteverwekkers worden gedood en medicijnen worden afgebroken. Dit resulteert in slurry; een vloeibare massa met een laagje kunststof. Het kunststof wordt eruit gezeefd en vermalen tot granulaat. Dit granulaat kan weer worden ingezet als grondstof voor nieuwe plastic producten. De slurry wordt verwerkt tot biomassa of compost. Wat is de ontwikkeling van luierrecycling? Omdat de ARN op dit moment nog de enige is die luiers recyclet in Nederland, is het nog niet mogelijk om door het hele land luiers gescheiden in te zamelen. Remondis is de enige afvalverwerker in Nederland die de luiers vervoert naar ARN. Toch is luiers scheiden niet zinloos. Het gescheiden aanbieden van luiers verhoogt de urgentie voor meer capaciteit. De vraag kan de recyclemogelijkheden versnellen. Kijk bijvoorbeeld naar het PMD-bedrijfsafval. Dit is de laatste jaren steeds verder ontwikkeld door de grote vraag. Oplossingen voor de toekomst zouden bijvoorbeeld zijn om speciale luiercontainers in te zetten bij ziekenhuizen, kinderdagverblijven en zorginstellingen. Daarnaast zou er een netwerk kunnen komen van kinderdagverblijven en zorginstellingen die als centraal inzamelpunt fungeren. Hou voor meer informatie en oplossingen de stichting Luierrecycling Nederland in de gaten. Wastenet blijft de ontwikkelingen van luierrecycling op de voet volgen en zal dit gaan aanbieden wanneer verwerking op grotere schaal mogelijk is.
Afval per seizoen. Zo hou je je container schoon
Afval per seizoen. Zo hou je je container schoon Afvalinzameling wordt beïnvloed door de seizoenen. Zo moet je uitkijken dat je afval niet gaat rotten in de zomer en vastvriest in de winter. Met deze tips houdt u uw afvalcontainer het hele jaar schoon. Voorjaar Het voorjaar is een van de beste tijden voor de container. Vaak is het niet koud genoeg dat het afval kan vastvriezen en niet warm genoeg dat het afval kan gaan rotten. Dit is een goed moment om de container(s) eens goed te reinigen of te laten reinigen. Op deze manier blijven er geen afvalresten achter die in de zomer voor problemen kunnen gaan zorgen. Zomer De zomer is de lastigste periode voor afvalcontainers. Door de hoge temperaturen kan het afval snel gaan rotten, trekt het ongedierte aan en krijg je sneller last van stankoverlast. In dit jaargetijde is het belangrijk om de container zo droog en schoon mogelijk te houden. Broeiproblemen ontstaan vooral bij veel vocht. Heb je veel organisch afval (etensresten), dan is het slim om op warme dagen een extra lediging in te plannen. In het kort: Laat nat afval goed uitlekken. Leg een oude krant, karton, eierdoos, zaagsel of stro onderin de containers zodat afvalresten niet gaan aankoeken. Heb je veel vochtig afval? Bouw het op in laagjes. Leg bijvoorbeeld een laag organisch afval over een laag dikker, droog afval. Laat de bak drogen voordat je er nieuw afval in weggooit. Verpak afval dat vliegen en ongedierte aantrekt voordat je het in de container gooit. Bijvoorbeeld etensresten en luiers kunnen het beste in een afgesloten vuilnis- of doorzichtige PMD-zak in de container worden gegooid. Hiermee voorkom je vliegjes en maden. Hou de container schoon. Maak hem zelf regelmatig schoon met groene zeep of laat de container reinigen. Herfst Ook de herfst is een prima periode voor de afvalcontainer vanwege de temperaturen. Net als de lente is dit een goede periode om de container goed schoon te maken na de warme zomerperiode. Hiermee voorkom je dat er resten achterblijven die in de winter kunnen vastvriezen. Winter Bevroren handen, ruiten en jawel… afvalcontainers. Met het winterse weer komt het regelmatig voor dat het afval vastgevroren zit in de container of dat de deksel vastvriest. Wanneer dit gebeurt kan de container dus niet geleegd worden. Zo voorkom je dit: Plaats een houtje of stokje tussen de deksel en de container. Zo voorkom je dat de deksel vastvriest. Laat nat afval (groente, fruit, koffiefilters, theezakjes) eerst goed uitlekken. Leg een dunne krant of eierdoos op de bodem van de container. Dit neemt vocht op en voorkomt vastvriezen. Zet de container zoveel mogelijk binnen of op een beschutte plek. Maak, voordat de container aan de weg wordt gezet, het afval voorzichtig los van de wand van de container. Doe dit nooit Ervaar je afvalproblemen? Dan is de verleiding groot om dit zo snel mogelijk met grof geschut op te lossen. Val echter niet in deze valkuilen, omdat ze in de meeste gevallen meer kwaad dan goed zullen doen. Gebruik nooit producten met chloor, desinfecterende middelen of insecticiden. Dit is niet alleen slecht voor het milieu, maar bij de inzameling van organisch afval verstoort dit ook het composteringsproces. Gebruik geen zout of antivriesvloeistoffen tegen vastvriezen. Zij brengen schade aan de container en kunnen ook het composteringsproces verstoren. Hetzelfde geldt voor waspoeder, kalk, luchtverfrisser en vliegenspray om de vliegen en geur tegen te gaan. Loop je tegen containerproblemen aan en kunt u wel wat hulp gebruiken? Onze afvalmanagers staan voor u klaar via info@wastenet.nl of 0727202206.
Piepschuim Recycling
Piepschuim: Hoe duurzaam is het en hoe kan het worden gerecycled? Eps, in de volksmond ook wel piepschuim genoemd, bestaat voor 98% uit lucht, maar kan flink wat ruimte innemen in je afvalcontainer. Wanneer je dit in de restafvalcontainer inzamelt, betaal je per lediging dus voor een hoop lucht. Piepschuim kan, wanneer het droog en schoon wordt aangeboden, gerecycled worden tot nieuw piepschuim. Met een gescheiden inzameling van EPS bespaar je dus niet alleen kosten, maar draag je ook bij aan een beter milieu. Wat is EPS? EPS staat voor Expanded Polystyreen of Geëxpandeerd Polystyreen. EPS wordt gemaakt van polystyreen, een kunststof dat op zijn beurt weer van aardolie is gemaakt. Deze kunststof is ook bekend onder de naam tempex, PS-hardschuim, airpop of piepschuim. EPS wordt gebruikt voor allerlei toepassingen, zoals het beschermen van goederen tijdens transport, maar ook in de bouwsector als dak- en vloerisolatie, voor het vullen van een spouwmuur en voor gevelisolatie. Kan piepschuim worden gerecycled? Piepschuim is, ondanks de slechte naam van kunststof, duurzaam en een waardevolle grondstof. Wanneer het goed gescheiden wordt ingezameld, is het namelijk voor 100 procent te recyclen tot nieuw EPS. Op dit moment wordt EPS op veel plekken al gerecycled, maar de gescheiden inzameling kan nog veel beter. In 2013 werd er al 64 procent van het EPS in Nederland gescheiden ingezameld. Dit is een goede ontwikkeling, al wordt er jaarlijks ook nog meer dan 3.500 ton EPS met het restafval afgevoerd. Hierdoor raken de restafvalcontainers snel vol en belandt het EPS in de verbrandingsoven. De Nederlandse visindustrie en tuinbouw zijn koplopers op het gebied van EPS-recycling. In de visindustrie wordt meer dan 90% van de EPS-viskisten gerecycled en in de tuinbouw is het recyclepercentage van de EPS-plantentrays net zo hoog. In andere sectoren wordt op dit moment nog weinig EPS hergebruikt of gerecycled. Hoewel EPS in de bouwsector ook gescheiden wordt ingezameld, is de stroom beperkt. Dit heeft waarschijnlijk te maken met de toepassing van EPS als isolatiemateriaal. Wanneer dit zijn werk blijft doen, wordt het niet afgebroken en komt het dus niet bij het sloop- of verbouwafval. Hoe wordt piepschuim gerecycled? Wanneer piepschuim ingezameld wordt voor recycling, moet het droog, schoon en wit worden aangeboden. Het EPS mag niet vervuild zijn met veegvuil, plakband, stickers/etiketten, verf- lijmresten, voedselresten, vet, olie of gevaarlijke afvalstoffen. Na inzameling zijn er twee manieren om EPS te recyclen; persen of verschredderen. In het eerste geval wordt het piepschuim samengeperst tot een compacte eenheid. Het polystyreen kan zo makkelijk worden vervoerd naar fabrikanten, waar de grondstof kan worden ingezet in de productie van nieuwe kunststofproducten. Wanneer het EPS wordt verschredderd, wordt het verbrokkeld en vermalen tot kleine (oorspronkelijke) EPS-parels. Waar nodig worden de parels nog gezeefd en gefilterd. Het merendeel van de gerecyclede EPS-parels komt terecht in de bouw als woningisolatie. Hoe wordt piepschuim ingezameld? Het voordeel van EPS is dat het niets weegt. Het nadeel is dat het erg volumineus is. Door het piepschuim gewoon in de restafvalcontainer te gooien, verspil je niet alleen de recyclingmogelijkheden, maar loop je ook nog eens geld mis. Een wekelijkse inzameling van een restafvalcontainer kost al snel honderd euro of meer. Met een paar blokken EPS is de container snel vol. Een beter plan is dus om EPS apart in te zamelen in een container of doorzichtige 1000 liter zakken. Deze zakken kunnen in een speciale houder worden geplaatst voor een efficiënte inzameling. Wanneer je EPS in een rolcontainer wilt inzamelen, is dit rendabel vanaf 1 rolcontainer van 240 liter per week. Hier kan ongeveer 3 kilo EPS in worden ingezameld. Wanneer je als bedrijf op een hoge frequentie veel piepschuimafval produceert, is een perscontainer of verdichter een ideale oplossing. In een perscontainer kan je snel een grote hoeveelheid inzamelen en het afval neemt weinig ruimte in, omdat het samen wordt geperst. Hoe duurzaam is piepschuim? Piepschuim heeft geen duurzame reputatie. Dit omdat het gemaakt is van plastic. Vaak wordt karton als een milieuvriendelijkere optie gezien, omdat het gemaakt wordt van natuurlijke producten en tot wel zeven keer te recyclen is. Het nadeel van papier en karton is dat de houtvezels steeds slechter van kwaliteit worden bij iedere recycleronde. EPS is niet alleen 100 procent recyclebaar, het is ook ongevoelig voor vocht en raakt niet snel vervuild. Daarnaast is EPS, vanwege zijn schokabsorberende kwaliteiten, het meest betrouwbaar om producten in te transporteren. Hierdoor is de transportschade nihil, wat extra kilometers voorkomt. Omdat piepschuim een “monomateriaal” (niet gemixt is met andere soorten plastic of aluminium) is, is het recyclingproces efficiënt en kost het weinig energie. Na het vermalen en zeven zijn de korrels direct her te gebruiken.
Eén week zonder afval. Ga de uitdaging aan
Doe mee met de week zonder afval Bedrijven zijn één van de grootste afvalproducenten van Nederland. Kantoorpapier, etensresten, verpakkingen, productieresten; dit zijn maar enkele voorbeelden van wat er op een gemiddelde dag de prullenbak in gaat. Ben jij je bewust van hoeveel je weggooit? Doe mee met de week zonder afval! Milieu Centraal daagt Nederlanders uit om één week zo min mogelijk afval te produceren. Van 7 t/m 13 september worden er tips gegeven en acties georganiseerd om de afvalberg in Nederland te verkleinen. Hoewel afval onze core business is, is Wastenet een grote voorstander van afval reduceren. Om een duurzame circulaire economie te realiseren moeten we ons grondstofverbruik zo veel mogelijk beperken en uitgaan van ‘The Three R’s”: reduce, reuse, recycle. Tip 1: Verminder kantoorafval Per persoon gebruiken we per jaar zo’n 80 kilo papier. Ondanks dat papier goed hergebruikt kan worden, is eenmalig gebruik nog steeds de norm. Vraag jezelf af; is het nodig dat ik dit nu print, schrijf notitieblokken helemaal vol i.p.v. een nieuw blad voor elk nieuw onderwerp en zeg nee tegen onnodige reclamefolders. Koop je nieuw papier? Zorg dat je kiest voor gerecycled papier, zodat de vraag hiervan toeneemt. Tip 2: Herbruikbare bekers Nederlanders drinken zo’n 260 liter koffie per persoon per jaar. Wanneer je voor elk kopje koffie een nieuwe beker gebruikt, stapelt de afvalberg zich snel op. Een mok of een herbruikbare beker voor onderweg scheelt al snel honderdduizenden bekers. Gebruik je toch kartonnen wegwerpbekers? Zorg dan voor een goede inzameling op kantoor. Jaarlijks komen er nog steeds zo’n 3 miljard kartonnen bekers bij het restafval terecht. Zonde, want wanneer ze apart worden ingezameld, zijn de bekers goed te recyclen. Tip 3: Minder inkoop Veel bedrijfsafval ontstaat aan de voorkant van het bedrijf, namelijk tijdens de inkoop. Vaak worden uit gewoonte dezelfde producten besteld, maar is het ook echt allemaal nodig? Kun je ook uit de voeten met minder of met tweedehands producten? Zijn de producten die je bestelt voor eenmalig gebruik of kun je het laten repareren als het kapot gaat? Tip 4: Sta stil bij wat je weggooit Afvalvrij leven lijkt vaak moeilijk, omdat we niet bewust kijken naar wat we weggooien. Kijk eens kritisch op één dag naar wat je weggooit. Kun je voor hervulbare verpakkingen kiezen? Is het mogelijk om de afvalmaterialen voor een later moment te bewaren? En kunnen de etensresten later nog opgewarmd worden? Tip voor de horeca: wist je dat je met afval uit de keuken heerlijk kunt koken? Tip 5: Huur in plaats van kopen We zijn in Nederland nog erg gewend aan een lineaire economie. Wil je iets hebben? Dan koop je het, gebruik je het en gooi je het weer weg. Maar kopen is niet altijd de meest duurzame oplossing. In de transitie naar een circulaire economie zie je dat steeds meer bedrijven een leenconcept ontwikkelen. Hierdoor kun je net zo lang gebruik maken van een product als je wilt, maar schaf je het niet aan. Je betaalt een huurbedrag per week, maand of jaar en wanneer het product stuk gaat of je er geen functie meer voor hebt, gaat het terug naar de leverancier. Deze repareert het of leent het weer uit aan een nieuwe gebruiker. Tip 6: Zorg voor een goed afvalmanagement Klaar om jouw impact op het milieu rigoureus te verkleinen? Zorg voor een goed afvalmanagement. Door afval op een juiste manier in te zamelen en te laten afvoeren, kan er veel materiaal worden hergebruikt en gerecycled. Een goed afvalmanagement maakt afval scheiden makkelijk, toegankelijk en essentieel. Benieuwd hoe duurzaam uw afvalmanagement binnen uw bedrijf is? Vraag de gratis afvalscan aan.